gepubliceerd op 13 augustus 2022
Een nieuwe liefde had me naar een Grieks eiland gebracht en terwijl ik daar genietend aan het rietje van mijn frappé sabbelde en het zand mijn tenen kriebelde, donderde opeens mijn roze bril van mijn neus toen mijn geliefde me fijntjes liet weten dat hij misschien ooit mijn werk wel kon leren accepteren, maar dat er toch beslist niet van hem verwacht kon worden dat hij een carrière in dit werkveld actief zou steunen. Graag had ik mijn frappé in zijn o zo accepterende gezicht uitgespuugd, maar hij smeekte of ik hem niet nog een kans kon geven, hij was tenslotte ondanks zijn conservatieve achtergrond al zo ver gekomen. Inmiddels regelt hij mijn OnlyFans, helpt me met mijn website’s SEO en is hij nooit te beroerd camerapersoon te spelen voor mij of mijn collega’s (zocht ik eigenlijk naar een assistent in plaats van een vriendje?).
Waarschuwingssignalen
Minder geluk had ik met een eerdere minnaar, die het hilarisch vond toen ik zei dat ik naar mijn werk ging en daarmee een pornoshoot bedoelde. Ik stuurde hem wat filmpjes van sekswerk activisten en verbrak het contact. Spot en uitgelachen worden zijn waarschuwingssignalen, stukken erger dan ongemakkelijkheid.
Niemand wil een hoerfobe partner, maar iedereen draagt nu eenmaal stigma met zich mee en als ze verder zo geweldig lijken, dan hebben ze misschien gewoon tijd nodig om zichzelf een beetje bij te spijkeren. Maar hoe lang is te lang? Wat is een teken aan de wand en wat is slechts een leerproces?
Engelengeduld
Over het algemeen geldt: beter iemand met kans op verbetering te snel laten gaan, dan te lang investeren in iemand die zich wentelt in vooroordelen. De wereld denkt dat we geen respect verdienen en het is zo makkelijk daar zelf, bewust of onbewust, ook in te gaan geloven. Vervolgens vinden we een partner die ook niet denkt dat ons werk respect verdient en accepteren we dat maar, niet beseffend dat geen respect voor wat we doen uiteindelijk neerkomt op geen respect voor wie we zíjn. Besef dat geïnternaliseerd stigma het veel moeilijker maakt waarschuwingssignalen op te pikken, drie maanden (mocht je het geduld van een engel hebben) is echt meer dan genoeg tijd een beetje woke over sekswerk te worden.
Ander werk
Vervang maar eens het woord ‘hoer’ voor ander werk om geïnternaliseerd stigma te omzeilen en dump de loser die dit soort onzin blijft uitkramen: “Ik wil geen seks met je nadat je een patiënt hebt behandeld’, ‘Ik wil je carrière als schilder niet steunen,’ ‘Je bent een kapper dus ik stel je liever niet voor aan mijn vrienden en familie’, ‘Ik word boos en getriggerd als je vertelt hoe je dag op kantoor was’, ‘Ik wil je alleen daten als je je werk als chauffeur opgeeft,’ Merk je hoe naar dat klinkt? We verdienen hetzelfde respect als andere beroepsgroepen en van onze partners al helemaal!
